Dragon 6787 1/35 Ölçek, JSU-122 VS Panzerjager Rus Tank Avcısı, Plastik Model Kiti (DG6787)

İçindekiler

Model Özellikleri

• Heybetli 122mm Ana Silah: Kitin en belirgin özelliği olan uzun ve kalın 122mm A-19 topu, tüm detaylarıyla kitte yer alır. Top namlusu dikey olarak hareket ettirilebilecek şekilde tasarlanmıştır.
• Yüksek Detaylı Gövde (IS-2 Şasisi): Ağır tank şasisi üzerine inşa edilen JSU-122'nin karakteristik döküm dokusu (cast texture) ve kaba kaynak izleri, Dragon'un hassas kalıp teknolojisiyle gerçeğe uygun şekilde yüzeye aktarılmıştır.
• Parçalı Palet Sistemi: Daha gerçekçi bir sarkma görüntüsü ve montaj kolaylığı sağlayan, yüksek detaylı plastik palet setini içerir.
• Photo-Etched (PE) Detay Seti: Motor ızgaraları, havalandırma kapakları ve gövde üzerindeki küçük bağlantı elemanları için ince metal detay parçaları barındırır.
• Opsiyonel Parçalar: Mürettebat kapakları (hatches) açık veya kapalı konumda monte edilebilir, bu da içine figür eklemek isteyen modelciler için esneklik sağlar.
• Dış Donanım Zenginliği: Gövde üzerindeki dış yakıt depoları, çekme halatları, alet sandıkları ve tutunma barları gibi Sovyet tanklarına has aksesuarlar kitte eksiksiz yer alır.
• Farklı İşaretleme Seçenekleri: Berlin operasyonu ve Doğu Cephesi'nin son aylarındaki farklı birliklere ait dekal (çıkartma) setleri mevcuttur.

ISU-152, İkinci Dünya Savaşı'ndan kalma Sovyet yapımı kendinden tahrikli bir top (aynı zamanda tank imha aracı olarak da sınıflandırılır). Bu aracın ilk prototipleri 1943 yılında ortaya çıktı ve silah aynı yıl seri üretime ve hizmete girdi. Aracın temel versiyonunun ağırlığı 46 tondu. Tahrik, tek bir 520 HP'lik W-2-IS motoru tarafından sağlanıyordu. 152,4 mm ML-20S top-obüs ve bir adet 12,7 mm DSzK makineli tüfekle donatılmıştı. ISU-152 kendinden tahrikli top, Çelyabinsk'teki Fabryka im. Kirov'da geliştirildi. Başlangıçta, yeni aracın yapısal olarak KW-1s tankına dayanacağı varsayılıyordu, ancak bu amaçla yeni IS-2 ağır tankının kullanılmasına hızla karar verildi. Şunu da eklemek gerekir ki, ISU-152, ISU-122 kundağı motorlu top ile birçok yapısal unsur ve bileşeni paylaşıyordu; bu da her iki araç tipinin üretimini ve işletimini büyük ölçüde kolaylaştırdı. ISU-152, 1944-1945 yıllarındaki muharebe operasyonlarında yüksek muharebe değeri gösterdiği için, Soğuk Savaş'ın büyük bir bölümünde Sovyet Ordusu'nun hizmetinde veya yedeklerinde kaldı. 1945'ten sonra, bu aracın iki modernize edilmiş versiyonu üretildi. İlki ISU-152K olarak adlandırıldı ve 1953'te geliştirildi. Yeni bir motora (T-54 tankındakiyle aynı) ve artırılmış yakıt ve mühimmat kapasitesine sahipti. 1959'da, ISU-152K'dan biraz farklı olan ISU-152M versiyonu oluşturuldu. Diğer şeylerin yanı sıra, ek bir silah olarak başka bir makineli tüfek kullanıyordu.

ISU-122, İkinci Dünya Savaşı'ndan kalma Sovyet yapımı bir kendinden tahrikli topçu aracıdır (aynı zamanda tank imha aracı olarak da sınıflandırılır). Bu aracın ilk prototipleri 1943 yılında ortaya çıkmış ve seri üretimi 1943-1945 yılları arasında devam etmiştir. Aracın ağırlığı 45,5 tondu. Tahrik, tek bir 520 HP'lik W-2-IS motoru ile sağlanıyordu. 122 mm D-25S top ve bir adet 12,7 mm DSzK makineli tüfekle donatılmıştı. Mürettebat ayrıca iki adet 7,62 mm PPS hafif makineli tüfeğe sahipti. ISU-122 kendinden tahrikli topçu aracı, Çelyabinsk'teki Fabryka im. Kirov'da geliştirilmiştir. Geliştirme çalışmalarını kısaltmak için yeni silah, IS-2 ağır tankının şasisi üzerine inşa edilmiştir. Yeni kendinden tahrikli topçu aracının, ISU-152'den birçok yapısal eleman ve bileşeni paylaştığını da belirtmek gerekir; bu da her iki aracın üretimini ve işletimini büyük ölçüde kolaylaştırmıştır. Üretim sürecinde, modifiye edilmiş 122 mm D-25S topuyla donatılmış, ISU-122S olarak adlandırılan bir versiyonu da üretildi. ISU-122 kundağı motorlu top, düşman zırhlı araçlarına karşı başarılı bir şekilde mücadele edebilen güçlü silahlarıyla genel olarak başarılı bir araç olarak değerlendirilmektedir. Bununla birlikte, dezavantajları arasında mürettebatın görüş alanının sınırlı olması ve ana silahın uzun namlusundan kaynaklanan arazi sürüşü sırasında bazı sorunlar yer almaktadır. ISU-122 araçları, 1944'ten 1945'e kadar Doğu Cephesi'nde başarıyla kullanılmıştır.

Alman ordusu, I. Dünya Savaşı (1916-1918) döneminden kalma düşman zırhlı araçlarıyla mücadele deneyimine sahipti. 1919'da Versay Antlaşması'nın imzalanmasından sonra tanksavar silahlarının geliştirilmesi sekteye uğradı, ancak 1928'de o zamanlar dünyanın en modern tanksavar toplarından biri olan 3,7 cm PaK 36 seri üretime girdi . Bununla birlikte, zamanla, özellikle 1930'larda ve kendi zırhlı araçlarının geliştirilmesiyle birlikte, Alman ordusunda tanksavar silahları sorunu daha çok ikincil bir öneme sahip olarak ele alındı. Sonuç olarak, Alman ordusu II. Dünya Savaşı'na hala 37 mm kalibreli PaK 36 ile girdi ve bu top, Fransız Char B1 Bis veya Sovyet T-34 ve KW-1'e karşı tamamen yetersiz kaldı. Dahası, Doğu Cephesi'ndeki çatışmaların gelişmesiyle birlikte Sovyet zırhlı silahlarının imha edilmesi sorunu giderek daha acil hale geldi ve bu da yeni 50 ve 75 mm tanksavar toplarının hizmete girmesine yol açtı. 1943'ten itibaren, kendi piyade birliklerini olabildiğince yoğun bir şekilde kullanmak amacıyla, geri tepmesiz Panzerfaust tüfekleri giderek daha büyük ölçekte kullanılmaya başlandı. Örneğin, 1943'te Alman piyade tümeninde 108 geri tepmesiz top ve 35 çekili ve kendinden tahrikli tanksavar topu bulunuyordu.